اهل بيتى ) ، « 1 » يكى از دو ميراث گران‌سنگ پيامبر عظيم الشأن اسلام و عِدل قرآن كريم است . چه بسيار خون‌هاى باارزشى كه در اين راه ، بر زمين ريخته شد و چه گام‌هاى استوارى كه با تحمّل مشكلات و عدم امكانات ، راه‌هاى صعب و طولانى را براى تحمّل حديث در نورديده‌اند تا روايات اهل بيت عليهم السلام را از مشايخ ، تلقّى كنند و به نسل‌هاى آينده ، تحويل دهند . هر چند كه دشمنان دين نيز بىوقفه و آشكارا و نهان ، در امحاى سنّت راستين نبوى و علوى ، از هيچ جنايتى دريغ نكرده‌اند . مع الوصف ، دانشمندان ديندار و آگاه شيعه ، اين ميراث گران‌بها را از هر طريق ممكن ( اعم از : روايت ، سماع ، قرائت ، كتابت و . . . ) ، به نسل‌هاى پس از خود تحويل دادند : « لِيَهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَنْ بَيِّنَةٍ وَ يَحْيى مَنْ حَيَّ عَنْ بَيِّنَةٍ » . « 2 » هر چند ، تعداد بسيارى از اين آثار - كه حاصل عمر پر بركت عالمان دين و مشعلداران هدايت به سبل اسلام بوده - ، بر اثر حوادث روزگار و دشمنى معاندان ، از ميان رفته‌اند ، ولى خوش‌بختانه ، امروزه ، مقدار قابل توجّهى از آنها هنوز بر جاى مانده‌اند و برخى از آنها در دسترس عموم قرار گرفته‌اند ؛ ولى تعدادى نيز همچنان در زواياى كتاب‌خانه‌ها و در زير گرد و غبار غربت ، به فراموشى سپرده شده‌اند . اكنون كه ما در برابر اين ميراث جاودانْ قرار گرفته‌ايم ، وظيفه داريم كه اين گنجينه‌هاى باارزش را احيا كنيم و در اختيار آيندگان قرار دهيم تا رسالت خود را در برابر نسل‌هاى گذشته و آينده ، هر چند به مقدار ناچيز ، ايفا كنيم . از جمله كتبى كه از همان دورهء نخست ، مورد توجّه عالمان بوده است ، كتاب ارزشمند الكافى ، تأليف ثقة الإسلام كلينى ( م 329 ق ) است كه از مهم‌ترين ،

--> ( 1 ) . الإرشاد ، ج 1 ، ص 222 . ( 2 ) . سورهء انفال ، آيهء 42 .